De Doden Begraven - Uitvaartcentrum

Bezoek aan een uitvaartcentrum, nagesprek en voorbereiden Allerzielen-viering

Leerdoelen
De jongeren:
- verplaatsen zich in iemand die van harte in een uitvaartcentrum werkt;
- maken kennis met wat er in een uitvaartcentrum gebeurt;
- zien (desgewenst) het mortuarium en delen de gevoelens met elkaar die deze confrontatie met de dood bij hen oproept;
- nemen kennis van verschillende visies op ‘leven na de dood’;
- kiezen en beargumenteren hun (voorlopige) standpunt m.b.t. ‘leven na de dood’.


Benodigdheden
- Laptop, beamer en geluidsboxen voor filmpje op http://youtu.be/jjPp22dTFSY.
- Vier A4-vellen met op elk vel een ‘standpunt’ over leven na de dood.


Werkwijze

Bezoek aan uitvaartcentrum
Een medewerker van het uitvaartcentrum ontvangt de jongeren en vertelt inleidend wat er op deze plek gebeurt. Er wordt praktische informatie gegeven over hoe het stoffelijk overschot van een overledene in het mortuarium terecht komt en wat daarmee gebeurt. Het is belangrijk dat de medewerker daarnaast ook vertelt over haar of zijn motivatie om dit werk te doen en over de voldoening die het werk geeft.

Nadat de jongeren vragen hebben kunnen stellen, krijgen ze een korte rondleiding met o.a. een bezoek aan het mortuarium. Wie dat wil kan zien waar het lichaam wordt afgelegd en waar nabestaanden afscheid kunnen komen nemen.

Nagesprek
- Na de rondleiding is er allereerst een nagesprek naar aanleiding van vragen als: ‘Hoe was het voor jou om in een mortuarium te zijn?; Welke gevoelens riep het bij je op?; Kun je je voorstellen dat iemand dit werk met voldoening doet?’

- Daarna herhaalt de jongerenwerker waarom we deze activiteit hebben gedaan: ‘de doden begraven’ geldt in de kerk als ‘werk van barmhartigheid’. De tekst uit Tobit wordt nogmaals voorgelezen en kort toegelicht. In die tijd was het niet vanzelfsprekend dat lijken werden begraven. En in de middeleeuwen waren mensen, ten tijde van pestepidemieën, vaak bang om lijken aan te raken.

- ‘De reden waarom we deze activiteit in de week van 2 november doen, is dat er op die dag in de kerk het feest van Allerzielen wordt gevierd – de herdenking van de dierbare overledenen. Christenen geloven dat de zielen van overledenen bij God zijn, in de Hemel. Is dat volgens jou een kwestie van (bij)geloof of kan dat echt? Voordat we hierover in gesprek gaan, kijken we naar een filmpje waarin wordt uitgelegd dat er wetenschappelijke inzichten zijn die het bestaan van ‘leven na de dood’ lijken te bevestigen’.

- Nadat het filmpje is bekeken, nodigt de begeleider de jongeren uit om een ‘standpunt’ in te nemen. In de hoeken van de ruimte hangen de vellen met ‘standpunten’: ‘Dood is dood; sterven is herinnering worden’; ‘Over leven na de dood valt niets te weten’; ‘Na het sterven gaat de ziel naar de hemel’; ‘Het lichaam zal ooit verrijzen’ en ‘Anders, namelijk ….’. De begeleider nodigt iedere jongere uit om diens standpunt toe te lichten en brengt de jongeren met elkaar in gesprek. Het is belangrijk dat de begeleider zelf ook een standpunt inneemt en zodoende van diens eigen standpunt getuigt.

Vooruitblik op viering van Allerzielen: ‘Lichtjesavond’
Onze vierde bijeenkomst zal ook in het teken staan van ‘De Doden Begraven’. Op 2 november wordt in de parochie het feest van Allerzielen gevierd – op die dag worden de dierbare overledenen herdacht. In de parochie is er dan een speciale viering waar jullie aan mee gaan doen. Het eerste deel van die viering is een gebedsdienst in de kerk. Daarna gaan de mensen vanuit de kerk naar de begraafplaats die verlicht zal zijn door brandende fakkels. De mensen gaan naar de graven toe van hun dierbare overledene en zetten daar brandende kaarsjes op.

     
     
     
     
     
Susteren-Echt